ALOES

Istnieje około 400 gatunków aloesu, z czego 20 uważa się za lecznicze. Zawiera bardzo dużo aktywnych witamin i minerałów, które mają niebagatelne znaczenie dla zdrowia. Warto wiedzieć, jakie ma możliwości i jak je najlepiej wykorzystać.

aloes

Szczegóły i właściwości

Najbardziej popularny jest aloes pospolity (Aloe vera), który jako jedyny nie jest pod ochroną. Drugim gatunkiem jest aloes drzewiasty, dobrze znany z domowych parapetów. Roślina ta jest łatwa w uprawie: nie potrzebuje nadmiernego podlewania ani specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych. Obydwa gatunki mają właściwości lecznicze, które osiągają po trzech lub czterech latach wegetacji. Liście aloesu zawierają miąższ, który składa się w 96% z wody oraz 4% suchej masy. To ona jest najbardziej wartościową częścią aloesu. Znajduje się w niej 75 aktywnych składników. Wśród nich znajdziemy m.in.:
• witaminy: B1, B2, B6 – niezbędne w pracy układu nerwowego
• witaminy C, E – przeciwutleniacze spowalniające procesy obumierania komórek
• beta-karoten (ß-karoten: wspomaga wzrok i kondycję skóry), cholinę (metabolizuje cholesterol i buduje błony komórkowe), kwas foliowy (odpowiedzialny za syntezę DNA i czerwonych krwinek)
• wachlarz minerałów: wapń, chrom, chlor, miedź, żelazo, magnez, potas, mangan, fosfor, sód, cynk
• kwasy tłuszczowe: arachidonowy, linolowy, gamma-linolenowy (GLA, ƴ-linolenowy; ma działanie przeciwzapalne, wykorzystywany w leczeniu dolegliwości skórnych, hormonalnych i chorób układu krwionośnego), kwasy mirystynowy i kaprylowy (działają korzystnie na nabłonek przewodu pokarmowego, bakterio- i grzybobójczo).
• aminokwasy: zawiera 7 spośród 9 niezbędnych (egzogennych) aminokwasów
• polisacharydy (wzmacniają system immunologiczny, działają przeciwwirusowo)
• enzymy (działają odtruwająco, przeciwzapalnie, przeciwalergicznie, neutralizują wolne rodniki) • polifenole (działają przeciwutleniająco, hamują reakcje wolnych rodników)
• antrazwiązki (działają przeciwbólowo, przeczyszczająco, przeciwbakteryjnie, grzybobójczo)
• sterole (mają działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe, antynowotworowe, antybakteryjne)
• ormus (specjalna postać minerałów pomagająca zbalansować wszystkie minerały w organizmie, usunąć niektóre toksyny i metale ciężkie, działają przeciwnowotworowo).

Pozytywne skutki

Jak widać, właściwości i zawartość aloesu są nie do przecenienia. W sumie wszystkie składniki działają na układ krwionośny i nerwowy, wspierając również regenerację skóry. Mają właściwości grzybobójcze, bakteriobójcze, przeciwzapalne i neutralizujące wolne rodniki, które odpowiadają za starzenie się komórek organizmu. Aloes działa również pozytywnie na:
• układ pokarmowy – umożliwia wzrost dobroczynnych bakterii jelitowych Lactobacillus, wspierających również odporność; hamuje rozwój grzybów Candida, gronkowców, jak również Helicobacter pylori, Salmonella, Shigella; działa prebiotycznie na florę jelitową, przyspiesza gojenie nadżerek i owrzodzeń śluzówki żołądka i jelit; wspomaga leczenie choroby Leśniowskiego-Crohna, a także wrzodziejącego zapalenia jelita grubego.
• zmniejszenie insulinooporności – wpływa na spadek poziomu insuliny, poprzez stabilizację porannych i poposiłkowych poziomów glukozy, a co za tym idzie, wspiera w regulacji wagi.
• skórę – trądzik, otarcia, oparzenia, atopię, ukąszenia, blizny, alergie skórne, trudno gojące się rany, pękające naczynka, rozstępy, poparzenia bluszczem i innymi roślinami.
• w stomatologii – pomaga w leczeniu zapalenia przyzębia, nawracających aftach, w leczeniu liszaja płaskiego oraz zwłóknień.

Jak stosować?

Najwięcej miąższu, który jest tak bardzo odżywczy, znajduje się w najgrubszych łodygach. Aby go wydobyć, należy najpierw umożliwić odpłynięcie żółtego soku. W tym celu odciętą i umytą łodygę stawia się pod kątem i odsącza. Po tym czasie liście przecina się wzdłuż na pół, aby dostać się do środka liścia, gdzie znajdziemy miękki miąższ. Wydobywamy go łyżeczką. Niektóre źródła zalecają przechowanie oczyszczonej łodygi przez tydzień w lodówce, zanim się ją wykorzysta.

Otrzymany miąższ można zmiksować i stosować miejscowo na skórę lub w jamie ustnej w miejscu podrażnień. Warto także dodawać jego fragmenty do pożywienia, unikając podgrzewania – dlatego najlepiej sprawdza się w koktajlach, sałatkach lub w napoju orzeźwiającym z wodą, miodem i cytryną: na jedną szklankę wody przypada sok z ½ cytryny, łyżeczka miąższu i pół łyżeczki miodu.

Przeciwwskazaniem do stosowania aloesu może być alergia na tę roślinę, ciąża i karmienie piersią. Przy dłuższym stosowaniu mogą wystąpić skurcze brzucha, biegunka, czerwony mocz, zapalenie wątroby, zwiększone ryzyko zachorowania na raka jelita grubego, zaparcia. Żel z aloesu nie powinien być stosowany w poważnych oparzeniach.